Tahun ni betul betul mencabar.
Kisah Covid ni akan mencatat sejarah besar buat dunia.
Dan raya kali ni sangat berbeza.
Sebulan berpuasa langsung tak dapat balik kampung. Raya apatah lagi.
Tapi hikmahnya, aku belajar masak rendang sendiri😅
Malam ni aku rasa rindu sangat dekat Nur.
Ntah apa kabar Nur sekarang. Masih ingat ke dekat aku atau memg dia dah langsung lupa pasal aku. Mungkin dia tak ingat dekat aku lagi. Kalau tak, takkan lah dia tak ada cara langsung untuk cuba cari aku kan. Tapi ntah la. Aku betul betul rindu Nur. Rindu sangat. Aku harap suatu hari nanti aku akan terjumpa dia. Aku harap sangat. Tolong lah. Sekali je.
Aku.
Banyak sebenarnya benda nak luah.
Tapi bila menulis dekat sini aku mesti stuck.
Terlalu banyak aku nak luah sampai blank.
😞
Aku masih rasa down dgn hidup aku.
Aku bukan kata tak pernah rasa happy tapi banyak down dari happy.
Aku selalu terbayang kehidupan dulu.
Rindu Abah.
Rindu Nur.
Rindu nak balik rumah Tokwan.
Rindu Tokwan.
Aku rindu kehidupan aku masa muda dulu.
Aku rindu semua.
Tapi mereka masih ingat aku ke?
Aku selalu terbayang. Kalau aku mati nanti Abah akan jumpa aku ke kat sana? Akan rindu aku ke? Akan kenal aku lagi ke? Akan seronok ke jumpa aku? Hurmm. Abah sayang aku tak ya?
😭
Dalam dunia ni ada ke orang yang betul betul sayangkan aku?
Ada ke yg betul betul kisahkan aku?
Ada ke?
Hurmmm...
